بسیاری از مسائل مطرح در زمینه هوش مصنوعی را می توان به صورت مسائل ارضای محدودیت توصیف کرد. این مسائل با استفاده از مجموعه ای از متغیرها و تعدادی محدودیت برای مقادیری که این متغیرها می توانند اختیار کنند, تعریف می شوند (در این نوع از مسائل از واژه "برچسب" نیز برای اشاره به "مقدار" یک متغیر استفاده می شود و لذا به آنها مسائل برچسب دهی سازگار نیز اطلاق می شود). حل این مسائل مجموعه ای از مقادیر منحصر به فرد برای متغیرهاست, به طوری که تمامی محدودیت های موردنظر مسئله ارضا شده باشد. تا به حال تعدادی الگوریتم جستجو, ویژه حل این نوع از مسائل ارائه شده است که برخی از آنها با آینده نگری که در حین حل مسئله انجام می دهند, تعداد عقب گردهای کمتری انجام داده و در تعداد قدمهای کمتری به راه حل دست می یابند. این الگوریتم ها عبارتند از "بررسی جلورو", "آینده نگر جزئی" و "آینده نگر کامل". این الگوریتم ها از نظر میزان تلاشی که در هر مرحله در قالب بررسی های سازگاری, صرف آینده نگری می کنند و تعداد عقب گردهایی که در حین حل مسئله انجام می دهند, با یکدیگر تفاوت دارند. در این مقاله, ضمن تشریح الگوریتم های ذکر شده, روش جستجوی جدیدی که آنرا "آینده نگر کامل بهبودیافته" نامیده ایم نیز معرفی می شود که از الگوریتم آینده نگر کامل کاراتر است